Tot enkele jaren geleden zou ik nooit gedacht hebben dat ik ook maar enigszins spiritueel zou worden. Ik ben gedoopt, heb mijn beide communies gedaan, maar verder sprak het christendom mijn niet erg aan. Ik zag het voornamelijk als deel van mijn cultuur, maar verder niets.  Een echte atheïst zou ik me ook nooit hebben kunnen noemen, naar mijn mening kan niet voor alles de rede gebruikt worden.

Een aantal jaar terug las ik als groot liefhebber van geschiedenis een fictieboek over de oorlog tussen de Romeinen en Sassaniden. Daar leerde ik de religie van Zarathustra, het zoroastrisme, kennen. Deze weinig bekende religie was in het Iraanse rijk de belangrijkste religie, en werd in het Sassanidische rijk de staatsreligie. Door de val van het rijk naar aanleiding van de inval van de Arabieren verloor de religie steeds meer aan macht.  In de loop van enkele honderden jaren nam de islam de plaats in van de oorspronkelijke godsdienst in het gebied en dreef het grootste deel van de overblijvende gelovigen naar India.[1] Aangezien deze religie nog zo weinig aanhangers heeft was het logisch dat ik er nog nooit van gehoord had, maar mijn interesse was gewekt en ik begon er over op te zoeken. In het begin deed ik dit louter uit interesse en niet om een spirituele basis te vinden.

Via groepen op de sociale media verdiepte ik me meer en meer in de religie en dat leidde er uiteindelijk toe dat ik geraakt werd door de boodschap van Zarathustra. Ik vond het in het begin wel moeilijk te bepalen hoe ik dit in mijn levensvisie kon integreren. Een religieuze invulling van mijn visie op het leven leek niet te verenigen met aantal zaken die ik aanneem, bijvoorbeeld de evolutietheorie. Naarmate ik me meer in deze religie verdiepte begon ik te zien dat de spirituele principes achter de woorden van Zarathustra universeel waren en dat de zwaartepunten in dit gedachtengoed mij erg aanspraken. Ik begon ook te beseffen dat een wetenschappelijke instelling een religieuze en spirituele beleving niet hoeft uit te sluiten. In het zoroastrisme wordt de god Ahura Mazda gezien als de kracht die aan de basis staat van de creatie van alles wat goed is in onze wereld. Ahura Mazda moet niet als een god die van boven op de wereld kijkt geïnterpreteerd worden, maar kan gezien worden als de kracht die aan de basis staat van de creatie van alles dat goed is onze wereld. Zarathustra’s bedoeling was ook niet dat mensen een strikte religie en regels zouden volgen.

De mens moet zijn verstand gebruiken om zelf na te denken en te oordelen wat de weg van waarheid en gerechtigheid is.[2] “He is Who thought first that the light emanate with bliss. He is, through his wisdom, which holds the best mind, the creator of righteousness. Wise Lord, stimulate my mind through Your creative mentality,”.[3] De wereld die door Ahura Mazda geschapen is, is goed en puur en werd voortgebracht uit de substantie van Ahura Mazda zelf. Al het slechte in de wereld werd voortgebracht door de daevas, die later geleid werden door Ahriman/Angra Mainyu. De mensheid heeft de cruciale rol om Ahura Mazda bij te staan als zijn “co-workers” om de wereld te reinigen van al het slechte en de wereld in zijn perfecte staat te herstellen.[4]
“For the dwelling of Ahriman (Angra Mainyu) in the world is in the body of humans. When he will have no dwelling in the bodies of humans, he will be annihilated from the whole world; for as long as there is in this world dwelling even in a single person to a single demon, Ahriman is in the world.”[5]

In tegenstelling tot veel andere religies is het niet de bedoeling dit te doen door een deel van het leven te ontkennen, en te leven in functie van een andere dimensie, waarbij men afstand moet nemen van heel wat aardse zaken. In het zoroasthrisme kan men het leven in al zijn glorie te beleven en mag men streven naar een goed en aangenaam leven. Het is belangrijk om tevreden en gelukkig te zijn met jezelf voordat je iets voor anderen kan betekenen. Het vergaren van rijkdom wordt niet gezien als iets slecht, zolang je geen schade berokkent. Ascese wordt afgewezen omdat het alleen het lichaam verzwakt en dus niet constructief is.[6]
“…(I wish) fort his person the best (vahista- ‘most good’) of all things, that by which a man might place a person of good purpose in happiness: to be understanding all his days.. understanding through Thy (spenista- mainyu- ‘most-beneficial way of being) Wise One…’ Y43.2”[7]

Het zoroastrisme is in grote mate actueel aangezien de zorg voor de wereld, en dus voor het klimaat een belangrijk aspect is van de leer. De materiële wereld komt voort uit de spirituele wereld, die op zijn beurt voorkomt uit Ahura Mazda en is daarom “Yazata”, wat “worthy of worship” betekent. De mensheid heeft als taak in de context van het herstellen van de perfecte en goede wereld van Ahura Mazda om zorg te dragen voor de materiële wereld die als heilig beschouwd wordt. Dit belangrijke gegeven is ook te zien in verschillende rituelen waar de elementen vuur, water, aarde en lucht vaak een belangrijke rol spelen. Men hecht groot belang aan het niet vervuilen van de elementen. Zo worden de doden niet begraven maar bovenop een toren gelegd waar de gieren de lijken opruimen. De zorg voor het klimaat is dus een essentieel onderdeel van het zoroastrisme.[8]
“The one who learns the care for these seven behaves and pleases well. Then his soul will never be possessed by Ahreman and the dews. When he practises care for them, then the care of these Amahraspands is practised. And in the world all mankind must learn (it).”[9]

Ik voel me verbonden met deze religie omdat deze niet dwingend is en de eigen verantwoordelijkheid van de mens benadrukt. Het zoroastrisme stimuleert de mens om zelf contact te maken met de scheppende energie die achter het leven zit, en op die manier tot een gedrag te komen waarbij men in harmonie leeft met het geheel. Ook de nadruk op het accepteren en omhelzen van het leven, zonder afkeuring van het genieten van de materialiteit vind ik een waardevol aspect. En tot slot heb ik het gevoel dat door de aandacht voor het heilige aspect van de materiële wereld, die resulteert in een grote zorg voor het geheel, dus het milieu, het zoroastrisme erg belangrijk kan zijn in deze tijd.

William Uyttendaele

[1] FOLTZ, R., ‘Zoroastrians in Iran: What Future in the Homeland?’, Middle East Journal, 65 (2011), 73-84.

[2] HORNSBY, D., ‘The Zoroastrian Flame’, Beshara Magazine, 9 (2018), 1, MCINTYRE D.G., Gathas of Zarathustra, 2018 (https://gathasofzarathushtra.com/1-12-the-freedom-to-choose/). Geraadpleegd op 10 maart 2019.

[3] The Zarathushtrian Assembly, 2017 (https://www.zoroastrian.org/GathaSongs/song04.htm). Geraadpleegd op 14 maart 2019.

[4] MCINTYRE D.G., Gathas of Zarathustra, 2018 (https://gathasofzarathushtra.com/6-2-yasna-28-1/

). Geraadpleegd op 11 maart 2019, HORNSBY, D., ‘The Zoroastrian Flame’, Beshara Magazine, 9 (2018), 1.

[5] EMEDAN, A.I., Avesta – Zoroastrian Archives, 2019 (http://avesta.org/denkard/dk6s.htm#p264). Geraadpleegd 24 maart 2019.

[6] MCINTYRE D.G., Gathas of Zarathustra, 2018 (https://gathasofzarathushtra.com/1-26-joy-happiness-prosperity/). Geraadpleegd op 12 maart 2019. NIGOSIAN, S.A., ‘Zoroastrian Perception of Ascetic Culture’, S A Journal of Asian and African Studies, 34 (1999), 4-16, HORNSBY, D., ‘The Zoroastrian Flame’, Beshara Magazine, 9 (2018), 1.

[7] MCINTYRE D.G., Gathas of Zarathustra, 2018 (https://gathasofzarathushtra.com/1-26-joy-happiness-prosperity/). Geraadpleegd op 12 maart 2019.

[8] PALMER, M. en FINLAY, V., Faith in Conservation: New Approaches to Religions and the Environment, Washington D.C., 2003, 145-148, HINTZE, A., ‘Monotheism the Zoroastrian Way’, Journal of the Royal Asiatic Society, 24 (2013), 241.

[9] HINTZE, A., ‘Monotheism the Zoroastrian Way’, Journal of the Royal Asiatic Society, 24 (2013), 241.